W skrócie. Galeria Borghese jest zwarta jak na muzeum o takiej sławie: 20 sal ze freskami, portyk i hol wejściowy, a zwiedzanie jest ograniczone do 2 godzin. Słynne dzieła to marmurowe grupy Berniniego, Paulina Borghese Bonaparte Canovy, pięć obrazów Caravaggia, Miłość ziemska i niebiańska Tycjana oraz Złożenie do grobu Rafaela. Daty i sale wzięliśmy z internetowego katalogu muzeum, czytanego 23 października 2026. Sale i aranżacje się zmieniają, więc sprawdź stronę muzeum przed wizytą.
Bilety na określoną godzinę i wycieczki z przewodnikiem
Galeria Borghese: wejście z rezerwacją
4,3· Opinie: 4756
Jak jest zorganizowane muzeum?
Muzeum mówi, że jego dzieła są pokazywane w 20 salach ze freskami, które razem z portykiem i holem wejściowym tworzą przestrzenie publiczne. Sale, z nazwami przetłumaczonymi przez nas ze strony muzeum o willi, są następujące.
- Parter. Salone Mariana Rossiego przy wejściu, potem sala 1 (Paolina), sala 2 (Dawid), sala 3 (Apollo i Dafne), sala 4 (Cesarze), sala 5 (Hermafrodyta), sala 6 (Eneasz i Anchizes), sala 7 (Egipska), sala 8 (Sylen) i Portyk.
- Pierwsze piętro. Sala 9 (Dydona), sala 10 (Herkules), sala 11 (Malarstwo ferraryjskie), sala 12 (Bachantki), sala 13 (Sława), sala 14 (Loggia Lanfranca), sala 15 (Jutrzenka), sala 16 (Flora), sala 17 (Hrabia d’Angers), sala 18 (Jowisz i Antiopa), sala 19 (Helena i Parys) i sala 20 (Psyche).
Nie zakładaj, że wszystkie rzeźby są na dole, a wszystkie obrazy na górze. Taki był układ w przewodniku Karla Baedekera z 1909 roku (Central Italy and Rome, 15. wydanie, s. 218), ale katalog umieszcza dziś obrazy Caravaggia w sali 8 na parterze, a Tycjana i Antonella w sali 20 na pierwszym piętrze. W opisie kolekcji, który podaje samo muzeum, nie ma podziału na piętra.
Rzeźby Berniniego
Gian Lorenzo Bernini pracował dla kardynała Scipione Borghese, a pięć jego najsłynniejszych dzieł stoi na parterze. Eneasz, Anchizes i Askaniusz (1619, sala 6) to jego pierwsza duża grupa rzeźbiarska dla Scipione. Jej temat łączy przekazanie władzy z Troi do Rzymu z papiestwem i z kardynałem. Porwanie Prozerpiny (1621-1622, sala 4) pokazuje Plutona wlokącego Prozerpinę do podziemi. Scipione je zamówił, trafiło do rodziny Ludovisi, a państwo kupiło je w 1908 roku.
Dawid (1623-1624, sala 2) uchwycił chwilę przed rzutem kamieniem, ze zbroją i lirą zakończoną głową orła u stóp, co przypomina o rodzinie Borghese. Apollo i Dafne (1622-1625, sala 3) pokazuje moment, w którym Dafne zmienia się w drzewo laurowe, opowieść z Metamorfoz Owidiusza. Prawdę (1646-1652, sala 6) Bernini wykonał dla siebie w trudnym okresie i miała być częścią grupy z Czasem, która nigdy nie została ukończona. Tytuł muzeum to La Verità (Prawda), a nie „Odsłonięta Prawda”, jak można przeczytać gdzie indziej.
Paulina Borghese Canovy
Paulina Borghese Bonaparte jako Wenus Zwycięska (Venus Victrix) Antonia Canovy (1804-1808, sala 1) przedstawia siostrę Napoleona leżącą jako Wenus ze złotym jabłkiem. Szezlong kryje mechanizm do obracania figury. Dzieło zamówił Camillo Borghese, jej mąż.
Caravaggio w sali 8
Katalog muzeum wymienia pięć obrazów Caravaggia w sali 8 jako wystawione.
- Chłopiec z koszem owoców (około 1595). Namalował go, pracując w warsztacie Giuseppego Cesariego. W 1607 roku zajęto go u Cesariego i ofiarowano Scipione.
- Madonna dei Palafrenieri (1605). Zamówiło ją bractwo papieskich stajennych, w 1606 roku ją zdjęto, a Scipione ją kupił.
- Święty Hieronim (około 1606). Stary święty pogrążony w studiach, z czaszką na księdze, która przeciwstawia życie śmierci.
- Dawid z głową Goliata (1606-1607 lub 1609-1610). Prawdopodobnie namalowany w Neapolu podczas wygnania, a głowa Goliata ma twarz samego artysty. Być może wysłano go Scipione z prośbą o papieskie ułaskawienie. Inny Dawid z głową Goliata, autorstwa Battistella Caracciola, wisi w Sali Dawida.
- Święty Jan Chrzciciel (1609-1610). Podróżował drogą morską w 1610 roku jako dar dla Scipione, w nadziei na ułaskawienie, i od 1611 roku jest w kolekcji.
Tycjan, Rafael i Antonello
Na pierwszym piętrze Miłość ziemska i niebiańska Tycjana (1515-1516, sala 20) przedstawia dwie podobne kobiety po bokach sarkofagu. Odczytywano ją jako alegorię, a dziś badacze widzą w niej także pochwałę idealnej panny młodej. Baedeker (1909, s. 221) pisze, że tak zwana „Miłość ziemska i niebiańska” Tycjana „jest jednym z tych dzieł, które wywierają na widzu niezatarte wrażenie.” (nasze tłumaczenie)
Złożenie do grobu Rafaela (1507, sala 9) to obraz ołtarzowy wykonany dla kaplicy Atalanty Baglioni w Perugii, który wszedł do kolekcji Borghese w 1608 roku. Portret mężczyzny Antonella da Messina (około 1476, sala 20) przedstawia mężczyznę w czerwonej szacie i czarnej czapce, typowej dla weneckich patrycjuszy, i wiąże się z pobytem artysty w Wenecji w latach 1475-1476.
Czego możesz nie zobaczyć
Sale i aranżacje się zmieniają. Internetowy katalog wymienia Danae Correggia (sala 10) i Autoportret jako Bachus Caravaggia, znany jako Chory Bachus (sala 8), jako obecnie niewystawione, więc nie licz na ich zobaczenie. Muzeum ma też wystawę czasową „Tycjan. Dialogi między sacrum a profanum”, od 20 października do 8 grudnia 2026. Wystawy czasowe są częścią stałej trasy i są wliczone w jeden bilet, choć muzeum mówi, że cena może się zmienić. Ponad 260 obrazów jest przechowywanych w Depositi nad salami obrazów, ale ich zwiedzanie jest zawieszone.
Jak wykorzystać 2 godziny?
Muzeum mówi, że zwiedzanie trwa 2 godziny, a wyjście na koniec przedziału jest obowiązkowe. W przedziale o 17:45 masz 1 godzinę 15 minut. Nie znaleźliśmy trasy proponowanej przez muzeum i żadnej nie wymyślamy. Nasza własna sugestia, która nie pochodzi od muzeum: wybierz kilka sal lub dzieł przed wejściem, zanotuj numery ich sal i sprawdź je na stronie muzeum, ponieważ nie możesz zostać dłużej, niż trwa twój przedział. W przewodniku po biletach znajdziesz przedziały i ceny oficjalne.
